LEEUWARDEN - Huis Aan Huis interviewt regelmatig de raadsleden van Leeuwarden. Deze keer: Piet van der Wal, die zijn eerste politieke stappen al in 1972 maakte. ,,Ik erger mij mateloos aan de steeds verdergaande juridisering van de maatschappij.”

Al 23 jaar is gemeenteraadslid Piet van der Wal (PAL/GroenLinks) actief in de gemeenteraad. De 63-jarige Van der Wal kwam in 1972 in de gemeenteraad voor de partij Axies. Tot 1988 is hij aaneensluitend raadslid geweest. In 2002, toen het duale stelsel werd ingevoerd, stelde Van der Wal zich opnieuw verkiesbaar voor wat toen PAL/GroenLinks was gaan heten.

Axies ontstond uit een groep kritische jongeren die aanvankelijk tot doel hadden een jongerencentrum te realiseren in Leeuwarden. Van der Wal kwam op de 3de plaats van de kandidatenlijst. ,,Vrienden hadden mij op die lijst gezet. Ik vond dat grote onzin, wat haalt 1 zetel van de 37 nou uit?”, aldus Van der Wal. ,,Axies behaalde twee zetels na de verkiezingen van 1970. De raadsleden moesten na een jaar wisselen om te voorkomen dat zij teveel aan het pluche zouden wennen. Ik had daardoor een jaar de tijd om me voor te bereiden op het gemeenteraadswerk.”

In die voorbereidende periode werd zijn belangstelling voor stadsontwikkeling gewekt. Hij liep mee met werkgroepen en leerde daar veel van. ,,Leeuwarden kampte met woningnood. Jongeren konden moeilijk aan woonruimte komen. Het viel ons op dat panden in de Kleine Hoogstraat waren dichtgespijkerd. De panden, eigendom van de gemeente, zouden gesloopt worden. In 1968 keurde de gemeenteraad deze plannen al goed.”

Om de sloopplannen te keren ontstond ‘Het Kloppend Hart'. Een actiegroep buiten de politiek om en opgezet door dezelfde mensen als van de partij Axies. Zij brachten de voorgenomen sloopplannen van de binnenstad onder de aandacht van de burgers. Uiteindelijk heeft dit geresulteerd in een brede steun van de Leeuwarder bevolking en werden de plannen in 1973 definitief van tafel geveegd.

,,De gemeenteraad was in die tijd niet transparant. Commissievergaderingen waren niet openbaar en wethouders zaten in de fractie en waren tegelijkertijd raadslid. Dat gaf hen de macht om voor eigen plannen te stemmen. Het sterke aan het dualisme van nu is dat de wethouder geen raadslid meer is. Dit voorkomt dat een wethouder de zaken te veel naar zijn hand kan zetten.”

Tegenwoordig wordt veel geprocedeerd tegen bouwplannen of maatregelen die de bestuurders nemen. ,,Ik erger mij mateloos aan de steeds verdergaande juridisering van de maatschappij. Het zorgt voor veel vertraging en al het procederen kost scheppen geld. Het dient vaak niet het algemeen belang. Medezeggenschap doe je in een voorbereidende fase en niet als de besluiten al door de gemeenteraad zijn genomen. Het is belangrijk dat burgers de politieke besluitvorming op de voet volgen en gebruik maken van hun recht op inspraak.